العلامة المجلسي (مترجم :كمره اى)
153
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى)
نويد دهم و آرزو اندازم تا گناه كنند و چون كردند استغفار را از يادشان ببرم ، گفت : تو براى آنى و تا قيامت او را بر آن گماشت . 7 - در علل - 178 - باسنادش از ابى بصير كه از امام ششم عليه السّلام خناس را پرسيدم فرمود : ابليس است كه دل آدمى را بكام گيرد و چون خدا ياد شود نهان گردد و از اين رو خناس نام گرفته . 8 - تفسير الفرات : باسنادش از امام حسن عليه السّلام در آنچه كعب الاحبار از امير المؤمنين پرسيد و آن حضرت فرمود : چون خدا خواست آدم را آفريند ، جبرئيل را فرستاد و مشتى از خاك روى زمين برگرفت و با آب شيرين و شور خمير كرد و طبايع را در آن در آميخت پيش از آنكه جانش بخشد ، از صحنه زمينش ساخت و چون كوه بزرگى آن را انداخت . ابليس آن روز دربان آسمان پنجم بود ، و از سوراخ بينى آدم درون ميشد از دبرش بيرون مىآمد و دستى بر شكمش ميزد و ميگفت : براى چه آفريده شدى اگر فرمانده من شوى از تو فرمان نبرم و اگر فرود من باشى به تو كمك كنم ، و در بهشت هزار سال تا هنگام دميدن روح در آن ماند الحديث . 9 - در كافى اصول - 2 : 386 - باستنادش از مسعده كه شنيدم امام ششم عليه السّلام را پرسيدند از اينكه كفر قديمتر است يا شرك ؟ فرمود : كفر ، زيرا ابليس نخست كافر است و كفرش شرك نبود زيرا با خدا دعوى پرستش ديگرى نداشت ، و پس از آن به بتپرستى دعوت كرد و مشرك شد . 10 - و از همان - 270 - روضه - باسنادش از عبد الحميد بن ابى علاء كه امام ششم به من فرموده : اى ابا محمّد به خدا اگر ابليس پس از نافرمانى و تكبر تا عمر دنيا براى خدا سجده كند او را سود ندهد ، و خدا عزّ و جلّ آن را از او نپذيرد تا بر آدم چنانچه خدايش فرمود سجده نكند - الحديث - 11 - در علل : باسنادش كه ابو حنيفه نزد امام صادق عليه السّلام آمد و امام به او